Blogivia

Zoals Lucas Biglia hier zegt: donderdag zal Argentinië (en daarmee ook heel Zuid-Amerika) live kunnen genieten van Anderlecht-Bayern Munchen! Ik denk dat ik mijn werkuren wat ga aanpassen en ga profiteren van deze gelegenheid. Voor de duidelijkheid: het is hier 5 uur vroeger dan in België en dus zal ik de wedstrijd kunnen zien in de namiddag.

Alles heeft te maken met de Argentijnse kolonie van Anderlecht. De Europese ploegen met veel Latijnse spelers krijgen uiteraard meer aandacht in de Zuid-Amerikaanse sportverslaggeving. Vandaar dat ESPN donderdag live vanuit Brussel uitzendt. Ik ga me er voor zetten!

Zuid-Amerikaans voetbalcommentaar is geweldig: het weerspiegelt perfect de passie en de latino-manier van voetbal beleven. Met een Top5 breng ik ode aan de voetbalterminologie die de Zuid-Amerikaanse reporters gebruiken voor bij hun verslaggeving.

1. ¡GOOOOOOOOOOL!: deze langgerekte uitroep is door Rik de Saedeleer ook in België beroemd geworden. Zuid-Amerikaanse commentatoren herhalen en rekken deze uitroep bij een doelpunt naargelang a) de belangrijkheid van de wedstrijd, b) de schoonheid van het doelpunt en c) de scorende ploeg. Punt c heeft te maken met de nationaliteit van de commentator bij internationale wedstrijden: een Argentijnse commentator zal zijn ¡GOOOOOOOOOOOOL! bijvoorbeeld achterwege laten als de Argentijnse nationale ploeg in het verlies wordt gespeeld door een ander land of als een Argentijnse club dreigt uitgeschakeld te worden in de Copa Libertadores. Als het een mooi doelpunt betreft kan de ‘gol’ vervangen worden door ‘golazo’, wat letterlijk ‘grote goal’ betekent.
2. Toques: dit zijn baltoetsen en van groot belang in het Zuid-Amerikaanse voetbal. Een simpele binnentikker kan ook een ‘golazo’ zijn als de scorende ploeg de bal, alvorens die in het net te deponeren, de bal een dertigtal keer heeft rondgespeeld. Niet zelden wortdt op TV een doelpunt getoond met alle voorafgaande ‘toques’ in fastforward en met een teller die het aantal ‘toques’ bijhoudt.
3. Pared: letterlijk is dit een muur of wand, maar zo wordt een één-twee genoemd in het Spaans.
4. Chilena: letterlijk een Chileense, maar eigenlijk een omhaal. De oorsprong van de uitdrukking is niet helemaal duidelijk, maar in het begin van de twintigste eeuw zouden een paar Chileense spelers de beweging hebben geïntroduceerd in Argentinië en Spanje. Wordt ook bicicleta of fiets genoemd. Andere manieren om de bal te beroeren: ‘una palomita’ (een duifje, een kopduikvlucht), ‘a tres dedos’ (met drie tenen, of buitenkant voet).
5. Apodos: bijnamen. Enorm veel spelers worden met een bijnaam aangeduid. ‘El Loco’ (De Gek, dikwijls iemand die zijn doelpunten op een originele manier viert), ‘La Brujita’ (Het Heksje, Juan Sebastian Veron), ‘La Pulga’ (De Vlo, Leonel Messi), ‘El Mono’ (De Aap, dikwijls een keeper), ‘El Principe’ (De Prins, vaak een kleine, vaardige speler) en ‘El Tanque’ (De Tank, zonder uitleg) zijn enkele voorbeelden.

Hoog tijd dat het nog eens over voetbal gaat op Blogivia!

De Zuid-Amerikaanse classificatiewedstrijden voor het WK van 2010 in Zuid-Afrika zijn dit weekend van start gegaan. De 10 landen van het continent spelen elk een heen- en thuiswedstrijd, gespreid over een periode van bijna 3 jaar. Voor Bolivia begon de kwalificatie al meteen met een opdoffer van formaat: in Montevideo werd kansloos verloren van Uruguay met 5-0. Veel Bolivianen hebben nu dan ook hetzelfde gevoel als vele Belgen hebben over de Rode Duivels: teleurstelling alom.

Maar hét nieuws kwam uit Buenos Aires: Juan Román Riquelme liet weer eens van zich horen. Hij heeft het vertrouwen verloren van zijn trainer bij zijn club Villareal, maar de Argentijnse bondscoach Alfio ‘Coco’ Basile blijft hem hondstrouw. Riquelme speelde nog geen enkele officiële wedstrijd dit seizoen, maar Basile riep hem op en zette hem in de basis voor de wedstrijd tegen Chili.

En wat deed Riquelme? Hij schilderde twee magistrale vrije trappen perfect in de linkerbovenhoek! De Chileense keeper bleef twee keer als aan de grond genageld staan kijken.

Argentinië won de wedstrijd met 2-0 en de Argentijnse pers (en in navolging de hele Zuid-Amerikaanse pers) wist met zijn bewondering geen blijf.Voor mij is het onbegrijpelijk dat één van de meest getalenteerde spelers van zijn generatie niet aan spelen toe komt.

De echte voetballiefhebbers, waaronder mezelf en ongeveer de hele Argentijnse bevolking, blijven in de kou staan door de koppigheid van zijn trainer en van de op geld beluste clubleiding van Villareal (die hem weigeren te verkopen voor minder dan de prijs die zij in hun hoofd hebben). Ondertussen supporter ik tégen Villareal en hoop dat Riquelme snel kan verhuizen naar een andere club waar, zijn talent wel wordt gewaardeerd en gerespecteerd.

Club Atletico de Boca Juniors heeft het weer klaargespeeld: vandaag wonnen ze voor de 6de keer (in 10 jaar) de Copa Libertadores. De Copa Libertadores is voor Zuid-Amerika wat de Champions League is voor Europa: het hoogst haalbare op clubniveau.

Zonder twijfel is Boca één van de grootste clubs van Amerika, zeker in de laatste jaren. Om het met de woorden van de (weliswaar Argentijnse en bijgevolg ietwat bevooroordeelde) commentatoren te zeggen: “Weer eens Boca! De geschiedenis herhaalt zich! De geschiedenis lijkt wel blauw-geel gekleurd! Boca is de beste van Amerika en hoort bij de beste ter wereld!”

Architect van de overwinning van Boca in de Copa Libertadores was Juan Román Riquelme. Boca deed begin dit jaar een enorme financiële inspanning om hem uit Europa terug naar het Nieuwe Continent te halen en deed dat met het oog op de Libertadores. Een goede zet blijkt nu, want Riquelme is tweede topschutter van de Copa met 8 doelpunten, waarvan 3 in de heen- en terugwedstrijden van de finale (3-0 en 0-2) tegen Gremio uit Porto Alegre, Brazilië, de club waar de jonge Ronaldinho ooit furore maakte.

Wat mij betreft is Riquelme één van de grootste van zijn tijd. Hier in Amerika is er niemand die daar aan twijfelt. Dat hij in Europa nooit slaagde (bij Barcelona kon hij nooit overtuigen, het hoogste wat hij behaalde was een halve finale van de CL met Villareal) heeft volgens mij te maken met het verschil in voetbalstijl (en -passie) tussen Europa en Amerika: hier geniet men van de bewegingen, het flegma en de passes van Román en krijgt hij al het vertrouwen terwijl in Europa rendement en resultaat veel belangrijker zijn. Enkele magistrale bewegingen kunnen de ‘hinchas’ (de supporters) hier al tevreden stellen terwijl in Europa het resultaat primeert. Román krijgt hier dus het vertrouwen, wat hij hard nodig heeft om tot zijn recht te komen, terwijl hij in Europa heel wat kritiek kreeg te slikken.

[youtube]98YSGszcPy0[/youtube]

Voorlopig is nog niet duidelijk waar zijn toekomst ligt. Ik hoop voor hem dat hij uiteindelijk toch aan Europa kan tonen dat hij een hele grote is, anders zal zijn grote talent enkel in Amerika volledig worden erkend.

Ja, ik ben een grote fan!

Na de ongelooflijke gelijkenis van zijn doelpunt tegen Getafe met het doelpunt van Maradona tegen Engeland in Mexico ‘86 heeft Lionel Messi het weer gedaan. Hij maakte dit weekend tegen Espanyol een doelpunt met de hand, dat wel erg veel weg heeft van ‘De hand van God’, het tweede doelpunt van Maradona tegen de Engelsen. Het volgende filmpje toont de vier doelpunten.
[youtube]PBa05B-knMc[/youtube]

Het is alsof Messi met zijn doelpunten de tot vervelens toe aangehaalde vergelijking met El 10 alle kracht bij wil zetten. Ik ben ondertussen grote fan, maar begin het allemaal wel een beetje griezelig te vinden…

Zondag besliste de FIFA (de wereldvoetbalbond) dat internationale voetbalwedstrijden niet meer mogen plaatsvinden op meer dan 2.500 meter hoogte. Dit nieuws sloeg in Bolivia in als een bom: buiten het stadion ‘Tahuichi Aguilera’ in Santa Cruz zijn alle belangrijke stadions van Bolivia (in La Paz, Cochabamba, Sucre en Potosí) gelegen boven deze grens.

De beslissing van de FIFA betekent dat ongeveer alle Boliviaanse clubs voor de Zuid-Amerikaanse competities hun thuiswedstrijden zullen moeten spelen in Santa Cruz of een andere laaggelegen stad. Bovendien zal ook de nationale ploeg het voordeel dat ze haalde uit het spelen op grote hoogte verliezen. In vroegere periodes, toen de Boliviaanse nationale ploeg enig niveau haalde, was ze bijna onklopbaar in La Paz (op meer dan 3.600 meter hoogte).

Niet alleen Bolivia wordt met de maatregel benadeeld: Colombia, Perú en Ecuador zitten in hetzelfde schuitje. Samen met Bolivia hebben ze er al mee gedreigd de Copa America (het Zuid-Amerikaanse landenkampioenschap) van juli dit jaar in Venezuela te boycotten als de FIFA de maatregel niet herroept.

Maar daar laten de Bolivianen het niet bij. Gisteren speelde president Morales uit protest een wedstrijdje in Chacaltaya, op 5.375 meter hoogte en eergisteren werd door verschillende media een actie opgestart met als doel een miljoen brieven te schrijven aan FIFA-baas Blatter om de eis de maatregel in te trekken kracht bij te zetten. Blatter verkondigde trouwens tijdens zijn bezoek aan Bolivia in 2000 dat hij zich als Zwitser thuis voelt in de bergen en geen schrik heeft van de hoogte. Hij krijgt hier in Bolivia dan ook stevig de wind van voren.

Maar niet alleen Blatter wordt op de korrel genomen. Voetballegende Pele vertrouwde de pers toe dat hij eigenlijk niet snapt dat een dergelijke maatregel nu pas van kracht wordt. De Boliviaanse pers antwoordde hier fijntjes op dat Pele in 1971 blijkbaar toch niet echt te lijden had van de hoogte toen Brazilië met 0-4 kwam winnen in La Paz, met twee doelpunten van Pele waarvan ééntje met een magistrale omhaal.

De getroffen Andeslanden verdenken Argentinië en Brazilië ervan bij de FIFA gelobbied te hebben om de maatregel door te drukken. Ze spreken van een schending van de universaliteit van de sport en het voetbal en beschuldigen de FIFA van politieke inmenging en discriminatie. Volgens mij hebben ze volledig gelijk: er is nog nooit een voetballer bezweken onder de hoogte en waarom wordt er niet gesproken over een veto voor het spelen wedstrijden onder extreem warme of vochtige condities?

Misschien ga ik ook maar eens zo’n brief aan de heer Blatter schrijven…

Woensdag maakte de jonge Argentijn Lionel Messi een prachtig doelpunt voor Barcelona tegen Getafe in de halve finale van de Spaanse beker. Het doelpunt lijkt enorm veel op de legendarische wandeling die Maradona maakte tegen de Engelsen op het WK ‘86 in Mexico. Het volgende filmpje maakt de vergelijking.
[youtube]nvwEY_aqfeA[/youtube]

Inderdaad wel heel erg gelijkend, niet? Ook in de statistieken zijn de vergelijkingen opvallend, zoals de volgende tabel leert (gezien op de Argentijnse TV, die Argentijnen zijn echt fanatiekelingen. Zalig.).

De Argentijnen spreken ondertussen van ‘Messidona’ en van de ‘Messias’. Een nieuw wonderkind is opgestaan, maar hopelijk vergaat het Messi beter dan zijn voorganger in zijn post-carrière leven.

Vanmiddag was ik op de luchthaven van Santa Cruz (om het vliegtuig te nemen naar Cochabamba waar ik voor enkele dagen zal verblijven) en had daar een onverwachte ontmoeting.

Vandaag begint de Copa Libertadores, de Zuid-Amerikaanse Champions League.  Bolívar, een ploeg uit La Paz werd tijdens de loting in de groep van Boca Juniors ingedeeld.  Boca Juniors is de rijkste en meest populaire ploeg van Argentinië , en eigenlijk ook van heel Zuid-Amerika (minus Brazilië).  De technische staf van Boca had blijkbaar geopteerd om het verblijf in La Paz (op zo’n 3600 meter hoogte) zo kort mogelijk te houden en logeerde daarom in Santa Cruz om pas net voor de wedstrijd af te reizen naar La Paz.

Ik zat dus rustig mijn krant te lezen en te wachten op mijn vlucht toen voor mijn neus al de Argentijnse sterren van Boca één voor één voorbij kwamen gewandeld.  Hun namen (Palermo, Palacios, Ibarra, Cardozo, Díaz) klinken voor Europese voetbalfans misschien niet echt bekend in de oren, maar over het hele continent zijn het echte idolen.  Spijtig genoeg was de grote transfer van het tussenseizoen, Juan Román Riquelme, er nog niet bij.

Een onverwachte ontmoeting, maar meteen al een hoogtepunt van 2007!

Omdat de Boliviaanse voetbalcompetitie niet echt hoogstaand is, volg ik hier vooral de Argentijnse competitie. Zoals eerder vermeld, wordt er daar ieder half jaar een kampioen gekroond en de competitie beleefde deze week zijn einde. En het moet gezegd: het slot van de ‘Apertura 2006′ was echt bloedstollend. Een schets:

(more…)

In het weekend bekeek ik met Jan VP de ontknoping van de Boliviaanse voetbalcompetitie. We hadden nog nooit een wedstrijd uit de Boliviaanse competitie live gevolgd en we wisten ook meteen waarom: het duel tussen de nummer één (Wilsterman uit Cochabamba) en twee (Real Potosí uit de gelijknamige stad) van de competitie dat over de titel besliste, was van zeer matige kwaliteit. Traag tempo, veel slechte passes, slechte scheidsrechter, veel komedie en vooral heel saai. Wilsterman werd uiteindelijk kampioen na een 2-1 zege…

Gelukkig is er hier ook de Champions League op TV. Wat een niveauverschil! Ik zou hier even mijn liefde en bewondering voor FC Barcelona willen uiten. Ik ben geen club-supporter, meer een speler- en teamgebonden voetbalsupporter. En in dat geval is er geen andere keuze dan Barcelona-supporter te zijn: volgens mij is het Barçateam van vandaag het beste ter wereld van de laatste decenia.

(more…)