Blogivia

Nu ik op het nieuwe kantoor van Volens werk, moet ik iedere morgen een derde van de tweede ring afleggen per auto. Een autorit van 15 minuten, maar een wereld van verschil met het wandelingetje van 10 minuten dat ik vroeger aflegde naar het kantoor van CIPCA. Het Boliviaanse verkeer is namelijk niet echt ‘ontspannend’ te noemen.

Laten we beginnen met het wagenpark. Ongeveer de helft van alle auto’s zijn taxi’s en dit zijn bijna uitsluitend Toyota Corolla’s die variëren in leeftijd van 10 tot 30 jaar. In heel wat van deze taxi’s vind je het dashboard aan de passagierszijde, met in het midden een groot gat waar het stuur had moeten zitten. In Japan wordt links gereden en het stuur staat er dus rechts. Na het invoeren van de auto’s wordt het stuur gewoon aan de andere kant gezet, maar de metertjes en lichtjes blijven aan de passagierszijde.  Op heel wat van de auto’s vind je nog de Japanse en Koreaanse karakters, overblijfselen van hun vorige leven in het Oosten (hoewel dat hier eigenlijk het Westen is).

Naast de taxi’s bestaat het wagenpark uit jeeps, pick-ups, versleten camionnetjes en ‘micros’. De micros zijn de busjes die het openbaar vervoer verzorgen en hun bestuurders, de ‘micreros’, staan bekend om hun wild en roekeloos rijgedrag (en met reden!).

Het is heel gewoon dat een auto met panne een rijstrook blokkeert. Meest voorkomende ongemakken zijn lekke banden en een motor die niet meer aan de praat geraakt. Andere hindernissen die je onderweg kan tegenkomen: paard-en-karren, wegenwerken die dagenlang aanslepen, dubbel geparkeerde auto’s (eerder regel dan uitzondering) en auto-ongelukken.

Meestal blijft de schade bij ongevallen beperkt tot blikschade. De oorzaken van deze ongevallen zijn voornamelijk

• het gebrek aan verkeerseducatie: voor 100 dolar koop je een rijbewijs zonder ooit een meter gereden te hebben en zonder een jota van de verkeersreglementen te kennen.
• het gebrek aan voorrangsregels: als je niet assertief rijdt, zal je in Santa Cruz niet ver komen. Het is voorrang némen of blijven staan.
• de slechte staat van de auto’s: een technische keuring bestaat uit 40 bolivianos (4 euro) betalen, zonder dat er naar de auto gekeken wordt. Sommige auto’s lijken dan ook recht van het autokerkhof gereden te komen (een auto repareren kost voor veel mensen teveel geld).
• het gebrek aan verkeersborden: in dat opzicht is Bolivia het tegenovergestelde van België
• het gebrek aan respect voor verkeerslichten: een rood licht is hier heel relatief
• de micros die eender waar plots stoppen om mensen op of af te laten stoppen (op de foto een micro-halte, die helemaal niet worden gebruikt in Santa Cruz: je stopt een micro door gewoon je hand op te steken)

Hier in Santa Cruz zijn er heel wat ronde punten, maar die werden aangelegd zonder aan de bevolking de werking van die dingen uit te leggen. Hier moet je voorrang geven aan de auto’s die het ronde punt oprijden. Als het druk is, raakt zo’n rond punt dan ook wel eens helemaal in de knoop. Om hier wat aan te doen werden op heel wat ronde punten verkeerslichten geïnstalleerd, maar omdat die toch niet worden nageleefd heerst er tijdens de spits dikwijls totale chaos. Soms staat alles volledig geblokkeerd (hilarisch en tragisch tegelijk) en is het wachten tot de verkeerspolitie arriveert om alles te ontwarren. Dus dan heb je op het kruispunt een rond punt, verkeerslichten én politie-agenten.

De politie-agenten (of ‘pacos’ zoals ze hier genoemd worden) zijn ook een geval apart. Steevast proberen ze hun karige loon aan te vullen door auto’s te laten stoppen en na te gaan of alle papieren wel in orde zijn. Als er iets ontbreekt (en eigenlijk ook als alles in orde is), vragen ze wat geld ‘para la soda’ (voor de frisdrank). Kunst is dus alle papieren in orde te hebben, dan is het gevraagde bedrag lager.

Ondertussen ben ik wel gewoon aan het Boliviaanse verkeer met al zijn roekeloosheid, getoeter en bijna-botsingen. Erger is het voor Sara die naast mij in ons jeepje zit: zij heeft geen controle over het stuur en houdt zich dan soms ook stevig vast als ze weer eens een auto op een haartje langs de onze ziet passeren. Benieuwd hoe we binnen een paar weken de overgang naar het Belgische verkeer zullen maken.

This entry was posted on Tuesday, May 27th, 2008 at 10:56 pm and is filed under Bolivia. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.