Top5: busreizen in Bolivia
Bolivia is een groot land (zeker vergeleken met België) en als je niet de middelen hebt om het vliegtuig te nemen ben je voor het reizen tussen de Boliviaanse steden aangewezen op lange-afstandsbussen. Meestal zijn dit nachtbussen met behoorlijk wat ruimte om je zetel achterover te klappen: deze bussen worden ‘bus cama’ genoemd, wat letterlijk ‘bedbus’ betekent.
Vorige week reisde ik voor een paar dagen naar La Paz, een reis van 18 uur. In vogelvlucht is de afstand tussen de twee grootste Boliviaanse steden net geen 1.000 km, maar over de weg is dit nog een stuk langer (zie kaartje hieronder).
Buiten de afstand en de reistijd zijn er nog heel wat factoren die zo’n reis niet zo aangenaam maken. Een Top5!
- Temperatuursverschillen: in Santa Cruz kan het echt heel warm worden. Tel daarbij nog een hoge luchtvochtigheid en alle condities voor een fijne zweetpartij zijn vervuld. Dus als je in Santa Cruz vertrekt voor een lange busrit wil je zo licht mogelijk gekleed zijn. Maar hogerop in de bergen begint het flink af te koelen en op de Altiplano is het simpelweg ijskoud. Mensen die hier niet aan denken en die hun dikke kleren in de bagageruimte hebben opgeborgen, komen dus voor problemen te staan. Omgekeerd, bij een vertrek in La Paz wil je je goed aankleden, maar moet je er rekening mee houden dat je de volgende morgen zal worden geconfronteerd met temperaturen boven de dertig graden en een luchtvochtigheid die alles plakkerig maakt.
- Stopplaatsen: ze zijn schaars, de hygiëne van het sanitair is meestal ondermaats en ten derde heeft, buiten het fruit, al het eten onderweg te koop net iets te lang in het vet gelegen. Zelfs voor Boliviaanse normen…
- Onboard entertainment: de films die onderweg op de bus worden getoond, zijn gekenmerkt door de volgende trefwoorden: Van Damme, Kung Fu, jaren ‘80, horror, gedubt. Meestal is de geluidskwaliteit ook ondermaats, maar als je geluk hebt is de geluidsinstallatie in zo’n slechte staat dat je er niets van hoort en gewoon kan slapen. Als je echt geluk hebt werkt ook de tv niet…
- Pannes: op lange busritten zijn pannes bijna niet te vermijden, al is het maar een gewone lekke band. Afhankelijk van de ernst van de panne, de plaats waar je in panne valt, het voorbijkomende transport en de kennis en anticipatie van de busbemanning duurt een panne van 15 minuten tot meerdere uren.
- Wegenkwaliteit: op het kaartje hierboven zijn de belangrijkste verkeersaders in Bolivia aangeduid, maar dit wil zeker niet zeggen dat deze wegen autostrades a la Belgique zijn: ik schat dat nog minstens de helft van de wegen op de kaart niet geasfalteerd zijn. Bovendien is de staat van de wegen sterk afhankelijk van het weer: met de regens van de voorbije maanden was de nieuwe weg tussen Santa Cruz en Cochabamba (de weg die de bus naar La paz gewoonlijk volgt, wat dikker aangeduid op de kaart) voor een paar weken afgesloten. Bovendien was de oude weg tussen beide steden ook af en toe niet toegankelijk, waardoor het oosten en het westen van het land soms volledig van elkaar waren afgesloten. Een ander voorbeeld van het effect van de neerslag op de wegen is dat het traject Trinidad-San Ignacio de Mojos (links van Trinidad op het kaartje, San Ignacio niet aangeduid) in het droge seizoen iets meer dan drie uur in beslag neemt, maar in het regenseizoen loopt dit op tot meer dan 24 uur.
