Blogivia

Sinds kort hebben we een nieuwe bewoner in huis. Perlita, oftewel Pareltje.

Perlita komt van een organisatie voor verwaarloosde honden. Ze is blind en heeft duidelijk al heel wat te verduren gehad in haar leventje. Daniela heeft haar goed hart laten spreken en haar voor een maand - in afwachting van een adoptiegezin - in huis gehaald. Door Milo en Peluchín wordt ze met gemengde gevoelens onthaald. De jaloezie steekt de kop op en Peluchín heeft zich koppig op de dak genesteld.

Ik kreeg meteen tranen in mijn ogen bij het zien van Perlita. Ze is echt superschattig en loopt overal tegen aan. Het leven van een Boliviaanse hond is niet simpel. Ofwel (over)leven ze op straat, ofwel dienen ze puur als waakhond. Gelukkig zijn er ook mensen zoals Daniela, die zich toch wat over hen ontfermen!

This entry was posted on Friday, April 13th, 2007 at 1:53 pm and is filed under Dagboek, Bolivia. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.