Blogivia

Weer een tijdje geleden dat ik nog een postje geplaceerd heb. Hoog tijd dus!

Na het vertrek van mijn ouders heb ik - met de fantastische hulp van Tinne - voor het Belgische SHC (sensorial handicap cooperation) wat onderzoek gedaan in Santa Cruz. SHC helpt mensen met een sensoriële handicap in het Zuiden en organiseert interculturele uitwisselingen. Tot nu toe hadden die uitwisselingen vooral plaats in Afrika, maar nu willen ze hun terrein uitbreiden naar Bolivia.

De uitwisseling is een soort werkkamp en houdt in dat een tiental dove, Belgische jongvolwassenen in augustus twee weken naar Santa Cruz komen om samen te werken met Boliviaanse jongeren. Mijn taak was het zoeken van partnerorganisaties en het opstellen van het programma. Hiertoe hebben Tinne en ik ons dus enkele weken ondergedompeld in de Boliviaanse dovencultuur, wat een hele leuke en nieuwe ervaring was! We hebben zelf enkele lessen Boliviaanse gebarentaal gevolgd.

Naast het dovenproject ben ik terug meer de Maatschappelijk Assistenttoer op. Sinds kort werk ik bij Callecruz, een organisatie die met straatkinderen werkt in Santa Cruz. Om de kinderen op straat te bereiken, werken ze met de (uit België afkomstige) Mobiele School. Daarnaast hebben ze ook nog een tehuis (La República) op het platteland voor straatkinderen en een schooltje verbonden aan het tehuis. Liesbet en Jeroen hebben 2 weken vrijwilligerswerk gedaan bij La República. Een mooi verslag van hun reilen en zeilen daar vind je hier. Ook over de mobiele school hebben ze een stukje geschreven.

Wat is nu mijn taak bij Callecruz? Ik zou instaan voor de opvolging van de jongeren van Callecruz. Dit houdt in dat ik zowel de gasten van La República die er vertrekken ga begeleiden, de gasten die in Santa Cruz in een huis van Callecruz wonen, maar ook de gasten die vanop straat bvb terug naar huis gaan. Daarnaast ga ik ook met de mobiele school de straat op en zal ik met de sociaal assistent van Callecruz huisbezoeken doen.

Vandaag heb ik mijn eerste huisbezoek achter de rug. Een aangrijpende maar boeiende ervaring. Susanna en ik waren te gast bij 5 families die allemaal samenwonen op een terreintje niet groter dan onze patio. Die 5 families hebben tussen de 4 en de 7 kinderen. De jongste is 3 en de oudste 17. De ouders trekken zich niets of weinig aan van de kindjes en liggen vaak dronken in bed, waardoor die hummeltjes vooral op straat rondhangen. Ze wonen in wat als een kaartenhuisje in elkaar gezette houten panelen en slapen op de aarden vloer. Als voorsmaakje van wat mij de komende maanden te wachten staat, kan dit wel tellen… Het gaat niet simpel zijn, maar ik ga er wel veel uit leren!

This entry was posted on Wednesday, April 11th, 2007 at 3:06 am and is filed under Mobiele school, Callecruz, Werk, Dagboek. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.