Blogivia

Deze week was ik voor de eerste keer sinds lang nog eens in Guarayos, waar ik mijn terreinwerk doe. Mijn takenpakket binnen CIPCA is wat verschoven, waardoor ik wat minder het terrein op moet/mag. En dat heeft zowel voor- als nadelen. Hier een dubbele Top5 met de fijne en minder fijne dingen van terreinwerk.

Dingen die terreinwerk plezant maken

1. De mensen: in bijna alle gevallen zijn de mensen waar ik mee in contact kom tijdens mijn werk heel arm, maar toch zijn ze altijd heel gastvrij. Meestal tracteren ze me op wat ‘limonada’ (water met limoen en wat suiker) of op een middagmaal. Ze zijn ook nieuwsgierig naar waar ik vandaan kom en hoe mijn land eruitziet.
2. Ertussenuit zijn: af en toe is het eens nodig uit het drukke Santa Cruz te ontsnappen. Sara en ik proberen dit in het weekend zo veel mogelijk te doen, maar het is ook fijn om eens wat langer uit het kantoor en de stad te ontsnappen.
3. De natuur: Guarayos is nog vrij ongerept (hoewel, zie verder) en bulkt van de biodiversiteit. Voor Belgische ogen is Guarayos één groene zee van weides, bossen, heuvels, rivieren en meertjes. De grote biodiversiteit is het meest zichtbaar in de fauna die je onderweg overal tegenkomt: vele soorten prachtige vlinders en vogels (onder andere ook struisvogels), gordeldieren en hagedissen maar ook slangen en tarantula’s.
4. Motorijden: omdat ik en mijn collega’s in heel wat verschillende dorpen werken en we maar twee pick-ups hebben (de derde heeft enkele weken geleden een ongeluk gehad is perte total) zijn moto’s het vervoermiddel bij uitstek. Ik heb dus leren motorijden en nu kan ik er echt van genieten om met de moto wat rond te sjezen.
5. De sterrenhemel: zoals overal waar straatverlichting ontbreekt en waar van verstedelijking geen sprake is, is de sterrenhemel een genot om naar te kijken: enorm veel sterren en vallende sterren en hier en daar zie je ook een soort nevel (de melkweg?).

Dingen die terreinwerk lastig maken

1. De zon: terreinwerk betekent buiten werken en voor een gringo als ik betekent dat zweten en zorgen voor bescherming. De tropische zon heeft weinig medelijden met de blanke huid en een hoedje is ook onmisbaar. Voordeel is wel dat de douche ’s avonds enorm deugd doet.
2. Het eten: het eten in Guarayos wordt gekenmerkt door de grote afwezigheid van groenten en de aanwezigheid van veel vet en zetmeel (ook bij het ontbijt). Natuurlijk zouden ik en mijn collega’s zelf kunnen koken, maar dikwijls ontbreekt daar de tijd en de fut voor.
3. De fauna: een nadeel van de hoge diversiteit zijn de overvloed aan muggen en ander ongedierte. Beten en prikken zijn onvermijdelijk en kunnen soms echt venijnig zijn.
4. Het verlies van ongereptheid: zoals hierboven al vermeld is Guarayos nog vrij ongerept, maar daar komt stilaan verandering in. Grote delen zijn al ontbost en er blijven immigranten toestromen die de ontbossing verder in de hand werken. De overheid heeft niet de macht en de wil om de ontbossing binnen de perken te houden. Ook is er een verlies van culturele ongereptheid: het kapitalisme en de westerse cultuur sluipen de provincie binnen.
5. Sara missen: als ik het terrein opga, moet ik Sara alleen thuis achter laten. Zeker in het begin was dat niet gemakkelijk. We proberen het terreinwerk zo veel mogelijk te plannen in periodes dat Sara ook niet thuis is.

This entry was posted on Saturday, March 24th, 2007 at 7:58 pm and is filed under Top5, Werk. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.