Landbouweconoom aan het werk
Op mijn werk zijn we druk bezig met het voorbereiden van de jaarlijkse evaluatie, die zal plaatsvinden op 12 februari. Het is een interne evaluatie van CIPCA, maar mijn collega’s zijn er toch wat bang voor. Evalutaties zijn nooit plezant, natuurlijk…
Ik ben ook verantwoordelijk voor een deel van de evaluatie: een deel ervan gaat namelijk over de inkomens van de indianen en kleine landbouwers waar CIPCA mee werkt. De laatste paar maanden ben ik dan ook bezig geweest met het organiseren van enquêtes onder de families waar CIPCA mee werkt om hun inkomsten te kunnen bestuderen. Ik heb hiervoor 2 enqueteurs ‘opgeleid’ en een databank opgezet om de resultaten op te slaan en te verwerken.
Tijdens de enquêtes peilden we dus naar de inkomsten van de families. Dit zijn inkomsten uit de productie van jaarlijkse gewassen (in de zone waar ik werk zijn dit voornamelijk rijst, maïs en yuca, maar ook sesam en pinda’s), uit de productie van meerjarige gewassen (vooral fruit zoals bananen, appelsienen en mango’s), van veeteelt en afgeleide producten (vlees van koeien, kippen en varkens en melk en eieren), uit visvangst en jacht en uit bosbouw (zowel hout als niet-houtige producten zoals honing, bessen en palmbladeren voor het bouwen van woningen), uit ambachten (voornamelijk weven van hangmatten en tassen). Daarnaast genereren de families nog inkomen door uit werken te gaan en sommige families krijgen geld toegestuurd van geëmigreerde familieleden of krijgen een karig pensioentje uitgekeerd (iedere Boliviaan ouder dan 65 jaar heeft recht op een uitkering van omgerekend 180 euro).
Het onderzoek heeft bevestigd wat mijn collega’s mij al vertelden en wat ik zelf op het terrein ook al had gezien: er is een duidelijk verschil tussen de inkomstenbronnen van de Guarayosindianen en de colonizadores, inwijkelingen uit andere delen van Bolivia (voornamelijk uit de westelijke hooglanden). De inwijkelingen halen hun inkomen voor het grootste deel uit landbouw en veeteelt, terwijl de indianen een veel diverser samengesteld inkomen hebben. Ze doen meer aan visvangst, jacht en bosbouw. Een ander verschil tussen beide bevolkingsgroepen is dat de inwijkelingen ongeveer de helft van hun productie verkopen, terwijl dat bij de indianen maar een kwart is. De indianen consumeren dus zelf driekwart van wat ze produceren.
Een andere conclusie van het onderzoek is dat de inkomens van de gezinnen waar CIPCA mee werkt heel laag liggen. Het gemiddelde jaarlijkse inkomen van de gezinnen is gelijk aan 1.580 dollar (1.265 euro). Als je weet dat de gemiddelde familie 4 kinderen heeft (gezinnen met meer dan 10 kinderen zijn helemaal geen uitzondering), dan kan je uitrekenen dat het gemiddelde inkomen per hoofd onder de gezinnen die werden geënquêteerd minder dan 1 euro per dag is. De armoede is dan ook soms heel duidelijk aanwezig.
Dit jaar zullen alle kantoren van CIPCA samenwerken om een groot onderzoek naar de economie van de kleine landbouwers en indianen in Bolivia uit te voeren. Ik zal dit jaar hier dan ook heel wat tijd aan besteden.
technorati tags:CIPCA, landbouweconomie, inkomen, indianen, campesino, armoede
