Als een vis…
Als de collega’s subtiel beginnen opmerken ‘dat het toch tijd is dat we nog eens gaan voetballen’ en als de broeken plots allemaal wat lijken gekrompen te zijn, dan weet je dat het tijd is om terug eens wat aan sport te doen. Als voornemen voor 2007 hadden we dus vooropgesteld om wat meer te gaan sporten.
In België gingen we regelmatig lopen, maar hier is dat wat moeilijker door de warmte, de slechte voetpaden en het ontbreken van parken in de buurt. Maar het klimaat leent zich wél uitstekend voor zwemmen. Bovendien is de siësta net lang genoeg om een uurtje in het water te liggen.
Sara trok al langer baantjes, maar ik had het idee dat dat toch maar saai moest zijn en bovendien had ik nog nooit meer dan 2 lengtes achter elkaar gezwommen (tijdens de lessen LO in het middelbaar). Door een slechte techniek en ademhaling kreeg ik sowieso altijd wel een paar slokken zwembadwater binnen en daarom vond ik zwemmen niet zo’n fijne sport.
Maar een goede zwembril en wat oefening hebben dat ondertussen helemaal veranderd. Baantjes trekken is fun geworden, zeker als je zo op de middag het hele zwembad voor jezelf hebt. Als we ’s middags zijn gaan zwemmen heb ik ’s avonds alweer zin om er opnieuw in te duiken. Hoe het klimaat je leven verandert…
