Blogivia

In het weekend bekeek ik met Jan VP de ontknoping van de Boliviaanse voetbalcompetitie. We hadden nog nooit een wedstrijd uit de Boliviaanse competitie live gevolgd en we wisten ook meteen waarom: het duel tussen de nummer één (Wilsterman uit Cochabamba) en twee (Real Potosí uit de gelijknamige stad) van de competitie dat over de titel besliste, was van zeer matige kwaliteit. Traag tempo, veel slechte passes, slechte scheidsrechter, veel komedie en vooral heel saai. Wilsterman werd uiteindelijk kampioen na een 2-1 zege…

Gelukkig is er hier ook de Champions League op TV. Wat een niveauverschil! Ik zou hier even mijn liefde en bewondering voor FC Barcelona willen uiten. Ik ben geen club-supporter, meer een speler- en teamgebonden voetbalsupporter. En in dat geval is er geen andere keuze dan Barcelona-supporter te zijn: volgens mij is het Barçateam van vandaag het beste ter wereld van de laatste decenia.

Andere grote teams hebben waterdragers om de sterren van de ploeg te voorzien. Barcelona heeft deze spelers ook, met dit verschil dat deze waterdragers (spelers die enorm veel lopen en ballen recupereren) op technisch (en ook op conditioneel vlak) tot de beste van de wereld behoren: Deco behoort voor mij sinds zijn Porto-periode tot de absolute wereldtop en Iniesta en Xabi staan daar maar centimeters onder. En dan heb je nog spelers als Giuly (onbegrijpelijk genoeg niet op de wereldbeker) en Gudjonson (die me eigenlijk pas sinds kort heeft overtuigd), klasseverdedigers als Marquez en Puyol, wereldkampioen Zambrotta en vice-wereldkampioen Thuram en bovenal Ronaldinho, een Braziliaanse speelvogel/spelverdeler-superspits/levensgenieter die voor mij op de hoogte van Pele en Maradonna staat en werkelijk een genot is voor het voetbalminnend oog.
En dan spreken we nog niet over de geblesseerde roofdier-rasaanvaller Eto’o en het Argentijnse wonderkind Messi, die voor mij echt niets meer hoeft te bewijzen. Ik weet niet of de coach met zo’n spelerskern nog veel uitmaakt, maar Rijkaard lijkt me voor dit team wel een uitstekende coach: een goedgezinde, positieve, nuchtere vadersfiguur die geen schrik heeft van aanvallend voetbal.
Momenteel ben ik dus Barça-fan. Maar zoals gezegd: ik ben meer fan van het team dan van de club: het Barça van enkele jaren geleden, met al die Hollanders, zei me helemaal zoveel niet. Geef mij maar fris-van-de-lever spelende ploegen als het Genk van ‘97, het Leverkusen van Ballack en Basturk, het Porto van Deco en Carlos Alberto (spijtig genoeg ook met de koude en arrogante Mourinho), het Zulte-Waregem van vorig jaar en het Anderlecht van Antheunis!

This entry was posted on Wednesday, December 6th, 2006 at 4:55 am and is filed under Voetbal. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.