Weerberichtpoëzie

Door het leven in het buitenland moet je soms erkennen dat je uiteindelijk toch Vlaamser bent dan gedacht en dat daar niet veel aan te doen valt. Ik volg het nieuws in Vlaanderen dus nog steeds (wat mij soms echter ook doet beseffen dat er wel degelijk reden was om andere oorden op te zoeken) en zo kwam mij het volgende bericht ter ore.

Lukas De Vos, Radio 1-nieuwslezer, liet zich gisteren wat meeslepen door het broeikaseffectweer (wie durft het nog te ontkennen?) en gebruikte wat poëtische taal (’norse windvlagen’, ‘onberekenbare buien’, ‘truitjes aan en oortjes bedekt’, …). Bovendien bezigt Lukas ook wel eens de woorden ‘zwerk’ en ‘plukken’ (als hij wolken bedoelt). Hij vindt dat dit hoort bij de pedagogische taak van de VRT.

Hoewel ik de betreffende weerberichten (spijtig genoeg) niet heb gehoord (en ik zijn toekomstige uitspattingen waarschijnijk ook niet zal horen), verklaar ik mij vanaf vandaag fan van Lukas De Vos. Dit in tegenstelling tot de VRT-top, die de poëtische inslag in het weerbericht niet wist te apreciëren. Voor mij zegt een poëtisch weerbericht zo veel meer dan de droge feiten, die de VRT-bazen graag op de massa’s willen afsturen.

Dus, Lukas, doe zo voort!

2 Responses to “Weerberichtpoëzie”

  1. florisla Says:

    Dat ze die De Vos maar snel opnemen in man bijt hond of zo!
    Ik heb een afwijking: ik kan nooit het weerbericht onthouden - ene oor erin, andere oor eruit… Een beetje humor en speelse taal is meer dan welkom!

  2. Luc Says:

    Behalve de taal zijn er nog rare dingen aan het nieuws. Bijvoorbeeld:

    In Parijs was het vannacht relatief rustig (houdt in gedachten de 10 of 12 weken rellen van vorig jaar, die rond deze tijd begonnen). Er zijn enkel twee bussen van het openbaar vervoer in brand gestoken. Gemaskerde jongeren houden de bus tegen, laten iedereen uitstappen en steken dan de bus in brand.

    Wat er niet bij gezegd wordt, is dat er tegelijk enkele tientallen auto’s in de fik gaan elke nacht, zoals dat naar gebruik al jaren gaat.

    Relatief rustig, … woon maar eens in zo’n buurt.

    En die De Vos, inderdaad, die heeft een kleurrijk taalgebruik.
    En Floris zegt daar iets: Man bijt hond. Weet je al dat Wim Helsen daar elke avond een gedicht komt voorlezen met enige commentaar en opmerkingen. Die kent zijn taal ook wel; en ontwapenend grappig dat die is.

Laat een reactie achter