Blogivia

De Nobelprijs voor de vrede gaat dit jaar naar de Grameen Bank en zijn oprichter, Mohammed Yunus. Een bank en een econoom die de Nobelprijs voor de vrede winnnen? Daar hoort wat uitleg bij.

In de jaren zeventig begon een econoom uit Bangladesh, één van de armste landen in Zuid-Azië, met het lenen van kleine hoeveelheden geld (’microkrediet’ heet dat) aan mensen die bij een gewone bank geen toegang tot kredieten kregen. Hij was van mening dat deze mensen wel de capaciteit en de vaardigheden hadden om dit geld wijs te investeren om het later terug te betalen. En hij kreeg, tegen alle verwachtingen van traditionele banken en collega-economen, gelijk.

Het principe van de Grameen Bank is simpel en tegelijk zeer ingenieus. De leningen worden verstrekt aan groepjes van 5, waarvan de leden collectief verantwoordelijk zijn voor het terugbetalen van de lening. Als 1 van deze 5 mensen de lening niet terugbetaalt, komt geen enkel lid van de groep nog in aanmerking voor een nieuwe lening. De mensen in de groep zetten elkaar dus aan tot het terugbetalen.

De ervaring leerde de Grameen Bank dat vrouwen veel betrouwbaarder zijn dan mannen (iemand verrast?). 97 procent van de leners van de bank zijn dan ook vrouwen en meer dan 98 procent van de leningen wordt effectief terugbetaald. Sinds zijn ontstaan verstrekte de Grameen Bank voor meer dan 5,7 miljard Amerikaanse dollars aan kredieten en momenteel worden de Grameen-principes toegepast in meer dan 40 landen.

Voor zijn idee en werk ‘voor het creëren van economische en sociale ontwikkeling van onderuit’, kreeg Yunus dus de Nobelprijs voor de vrede. Volledig terecht als je het mij vraagt.

This entry was posted on Sunday, October 15th, 2006 at 1:18 am and is filed under Buiten categorie. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.